دیدار
type: channel
description: مجله فرهنگی اجتماعی نوجوان
date: 2024-03-31T13:45:25Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
generator agent: https://wordpress.org/
items: اسفند ۵۷ (مجموعه عکس‌های هنگامه گلستان)
items: مجموعه عکس‌های «کاوه گلستان»
items: بازی، چیستان، شگفتی
items: خودشیفتگیِ گروهی
items: آسوده خاطر ز بهار و خزان
items: در دنیا هرساله ۱۰ زبان می‌میرند
items: نام واقعی هر چیز (حکایت سلطان محمود و شب‌دزدان)
items: نگاهی به فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم»
items: به یاد کاتالونیا
items: خیره به آسمان

اسفند ۵۷ (مجموعه عکس‌های هنگامه گلستان)
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2024-03-31T07:42:00Z
subject: ویژه‌نامه «کاوه گلستان»
subject: عکس
encoded: <div class="vc_grid-container vc_clearfix wpb_content_element vc_masonry_media_grid" data-initial-loading-animation="zoomIn" data-vc-grid-settings="{"page_id":8714,"style":"all-masonry","action":"vc_get_vc_grid_data","shortcode_id":"1711888811197-e5b17a7b-d40e-10","tag":"vc_masonry_media_grid"}" data-vc-request="https://didarnameh.ir/wp-admin/admin-ajax.php" data-vc-post-id="8714" data-vc-public-nonce="a252e86052"> The post اسفند ۵۷ (مجموعه عکس‌های هنگامه گلستان) first appeared on دیدار.

مجموعه عکس‌های «کاوه گلستان»
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2024-03-31T13:39:43Z
subject: ویژه‌نامه «کاوه گلستان»
subject: عکس
encoded: مجموعه‌ی «کارگر، روسپی، مجنون» <div class="vc_grid-container vc_clearfix wpb_content_element vc_masonry_media_grid" data-initial-loading-animation="zoomIn" data-vc-grid-settings="{"page_id":8735,"style":"all-masonry","action":"vc_get_vc_grid_data","shortcode_id":"1711888649408-05098a085754fb4d2443fdd2cd04b818-8","tag":"vc_masonry_media_grid"}" data-vc-request="https://didarnameh.ir/wp-admin/admin-ajax.php" data-vc-post-id="8735" data-vc-public-nonce="a252e86052"> مجموعه‌ی «انقلاب» <div class="vc_grid-container vc_clearfix wpb_content_element vc_masonry_media_grid" data-initial-loading-animation="zoomIn" data-vc-grid-settings="{"page_id":8735,"style":"all-masonry","action":"vc_get_vc_grid_data","shortcode_id":"1711888649457-6eaeb5a8f4ebd814945a4ede2f39bc82-6","tag":"vc_masonry_media_grid"}" data-vc-request="https://didarnameh.ir/wp-admin/admin-ajax.php" data-vc-post-id="8735" data-vc-public-nonce="a252e86052"> مجموعه‌ی «جنگ» <div class="vc_grid-container vc_clearfix wpb_content_element vc_masonry_media_grid" data-initial-loading-animation="zoomIn" data-vc-grid-settings="{"page_id":8735,"style":"all-masonry","action":"vc_get_vc_grid_data","shortcode_id":"1711888649507-d56324e4073733b9329adbde2172bb18-2","tag":"vc_masonry_media_grid"}" data-vc-request="https://didarnameh.ir/wp-admin/admin-ajax.php" data-vc-post-id="8735" data-vc-public-nonce="a252e86052"> مجموعه‌ی «کردستان» <div class="vc_grid-container vc_clearfix wpb_content_element vc_masonry_media_grid" data-initial-loading-animation="zoomIn" data-vc-grid-settings="{"page_id":8735,"style":"all-masonry","action":"vc_get_vc_grid_data","shortcode_id":"1711888649542-14709284f75f92b9d2b06bc68725f5fc-8","tag":"vc_masonry_media_grid"}" data-vc-request="https://didarnameh.ir/wp-admin/admin-ajax.php" data-vc-post-id="8735" data-vc-public-nonce="a252e86052"> مجموعه‌ی «آسایشگاه علی ابن ابی‌طالب» <div class="vc_grid-container vc_clearfix wpb_content_element vc_masonry_media_grid" data-initial-loading-animation="zoomIn" data-vc…

بازی، چیستان، شگفتی
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2023-01-28T18:11:53Z
subject: شماره 7
subject: معما و سرگرمی
description: وقتی مصیبتی پیش می‌آید، می‌توانی مصیبتی را روی مصیبت قبلی تصور کنی؟ The post بازی، چیستان، شگفتی first appeared on دیدار.
encoded: دریافت متن « بازی، چیستان، شگفتی » بداهه‌پردازیِ «مصیبت روی مصیبت» در این بازیِ مفرّح گروهی، ابتدا بازیکن نخست شخصیتی را در یک موقعیت توصیف می‌­کند. بازیکن‌­های بعدی باید هریک مشکلی به مشکلاتِ آن شخصیت اضافه کنند. برای مثال: بازیکن ۱: نرگس داشت دیر می‌رسید سرِ کار. بازیکن ۲: حالا این کم بود، اون روز اول وقت باید به یک جلسه‌­ی مهم با رئیسش هم می­‌رسید. بازیکن ۳: حالا این کم بود، تو اون هفته، سه‌ روز دیگه هم دیر رسیده بود سرِ کار. بازیکن ۴: حالا این کم بود، رئیسش هم قبلاً تهدید کرده بود که اگه یک بار دیگه دیر برسه سر کار، اخراجش می‌کنه. بازیکن ۵: حالا این کم بود، نرگس مادر سه تا بچّه­‌ی بی‌پدر هم بود و خیلی خیلی به این کار احتیاج داشت. توجه کنید که در مثال بالا، آنچه که به دست آمده خط سیر یک روایت را ندارد بلکه کندوکاوی است در موقعیتی ایستا، اما نوع دیگری از این تمرین آن است که هر پیشنهاد، هم ضریب‌­های خطر را افزایش دهد و هم روایت را پیش ببرد. مانند این مثال: بازیکن ۱: جرالد پس‌انداز خانوادگی‌اش را در یک کسب و کار نوپا سرمایه‌­گذاری کرد. بازیکن ۲: حالا این کم بود، همسرش مِری، از این­که این­ بار هم مثل همیشه بدون مشورت با او تصمیم مهمّی گرفته، عصبانی شد. بازیکن ۳: حالا این کم بود، مِری به جرالد گفت که دیگه از نقشه‌های نسنجیده‌ی او برای یه شبه پولدار شدن خسته شده و سه مرتبه‌ی قبل رو یادش آورد که جرالد پس­ انداز خانوادگی رو به ­همین ترتیب از دست داده بود. بازیکن ۴: حالا این کم بود، دخترشون، جودی، هم اومد خونه و اعلام کرد که در دانشگاه معتبری قبول شده که هزینه‌اش سالی صد هزار دلاره. بازیکن ۵:. حالا این کم بود، مِری به جرالد گفت اگه پولشون رو از دست بده و اونها نتونند حتی شهریه‌ی دانشگاه جودی رو بپردازن، دیگه واقعا به­‌طور جدی به طلاق گرفتن از او فکر می­‌کنه. بازیکن ۱: حالا این کم بود، وقتی جودی فهمید پدرش دوباره همه پس‌اندازشون رو احمقانه برای یه شبه پولدار شدن سرمایه‌گذاری کرده و ممکنه به ­این ترتیب او نتونه به اون دانشگاه معتبر بره، زد زیر گریه و دوید طرف اتاق خوابش و فریاد زد: «ازت متنفرم! ازت متنفرم!» بازیکن ۲: حالا این کم بود، وقتی جرالد رسید دفتر کار جدیدش، کشف کرد که شریکش مایکل، همه پول‌ها رو اختلاس کرده و از کشور متواری شده. می‌توان در بازی‌ای شبیه به این، به­ جا…

خودشیفتگیِ گروهی
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2023-03-23T08:39:39Z
subject: شماره 7
subject: دین و ارزش‌های از یاد رفته
description: متن حاضر، موارد متعددی از باورهای نژادپرستانه و تبعیض‌های نژادی در جامعه را در دو سده‌ی نخست اسلام، که در نقطه‌ی مقابل آیات قرآن و سیره‌ی پیامبر(ص) است را بر می‌شمرد. The post خودشیفتگیِ گروهی first appeared on دیدار.
encoded: خودشیفگی گروهی (چگونه از هم‌نوعِ خویش، بیگانه‌ای ساخته‌ایم) دریافت متن «خودشیفتگیِ گروهی» جاده‌صاف‌کُن‌ها(۱)متن حاضر، موارد متعددی از باورهای نژادپرستانه و تبعیض‌های نژادی در جامعه را در دو سده‌ی نخست اسلام، که در نقطه‌ی مقابل آیات قرآن و سیره‌ی پیامبر(ص) است را بر می‌شمرد. در آن دوران، بسیاری از این تبعیض‌ها توسط اعراب نسبت به ایرانیان اعمال می‌شده‌است. هدف از متن حاضر، برانگیختنِ احساساتی خاص در ایرانیان نسبت به اعراب نیست. از چنین نگاهی باید پرهیز نمود، و تبعیض نژادی نسبت به دیگر انسان‌ها را، در هر شکل و لباسی و توسط هر گروهی باشد، مذموم و مردود انگاشت؛ عرب نسبت به «عجم»، غربی نسبت به «جهان‌سومی»، ایرانی نسبت به افغان، فارس نسبت به ترک و… . (نمونه‌هایی از تبعیض نژادی در دوره‌ی اُمویان) معاویه برای کارگزار خویش، زیاد بن سمیه، می‌نویسد: «با مردم غیرعرب مسلمان و اسیران آزاد‌‌شده‌ای که اسلام آورده‌اند، طبق سیره‌ی عمر بن خطاب رفتار کن، زیرا که این سیاست است که موجب خواری و خفتِ آن‌ها خواهد گردید: عرب می‌تواند از آن‌ها زن بگیرد اما آن‌ها حق ازدواج با زنان عرب را ندارند؛ عرب از آن‌ها ارث می‌برد اما آن‌ها از عرب ارث نمی‌برند؛ سهمِ آن‌ها از اموال و ارزاق کمتر از دیگران (ـِ عرب) است؛ در جنگ‌ها پیشاروی سپاهیان باشند تا مسیر را هموار [و بی‌خطر] کنند؛ در نمازها احدی از ایشان امامتِ جماعتِ اعراب را عهده‌دار نباشد؛ در صفِّ اولِ نماز جماعت حتی یک نفر از آن‌ها نایستد؛ حکمرانِ هیچ کدام از بلادِ اسلامی نباشند؛ و عهده‌دار قضاوت و امور شرعی در جامعه‌ی اسلامی نباشند.» حَجّاج نامِ روستا و قریه‌ی هر کسی را روی دست او نوشت و وی را به همان جا برگرداند و به این ترتیب غیراعرابِ مسلمان را از میانِ اعراب خارج کرد. آن‌گاه که حَجّاج غیراعراب را از بصره و روستاهای اطرافِ آن بیرون راند، آن‌ها گرد آمدند و فریاد برمی‌آوردند: «وامحمّدا، واأحمدا» و نمی‌دانستند که کجا روند. مردم بصره به آن‌ها ملحق شدند و در اعتراض به ستمی که به ایشان رفته بود، همراهی‌شان نمودند. در مدینه، مردی مسلمان و غیرعرب (یا اسیر آزادشده‌ی مسلمانی)، با دختری از اعراب بنی‌سلیم ازدواج کرد. محمد بن بشر به مدینه رفت و از این ازدواج به والی مدینه، ابراهیم بن هشام شکایت برد. والی ازدواج را باطل اعلام نمود و آن زن و مرد را طلاق داد و مر…

آسوده خاطر ز بهار و خزان
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2023-03-22T13:43:34Z
subject: شماره 7
subject: فرهنگ ایران
description: نماد سرو در جهان، سمبل حیات و فناناپذیری، استقامت، راستی، وقار، آزادگی و شکیبایی از جمله در سوگواری و اندوهِ از دست دادن یار است. The post آسوده خاطر ز بهار و خزان first appeared on دیدار.
encoded: (درباره‌‌ی نماد سرو در ایران و جهان) نماد سرو در جهان، سمبل حیات و فناناپذیری، استقامت، راستی، وقار، آزادگی و شکیبایی از جمله در سوگواری و اندوهِ از دست دادن یار است. در برخی نقاط جهان از جمله چین، ترکیه، ایران و بعضی کشورهای اروپایی، در گورستان‌‌ها سرو می‌‌کارند که حاکی از ارتباط سرو (درخت زندگی) با نقیض آن یعنی مرگ است. در فینیقیه‌‌ی باستان، سروْ باروری و حیات دوباره را نمایندگی می‌‌کرد و در چین نیز این درخت نماد عمر طولانی و اعطاکننده‌‌ی سلامتی است. در ژاپن این درخت را مانند دیگر درختانِ همیشه سبز مکانِ زندگیِ خدایان تلقی می‌‌کرده‌‌اند و آیین‌‌هایی عبادی در رابطه با آن داشته‌‌اند. در یونان باستان سرو در حماسه اودیسه درخت تولّد دوباره است و نیز وصف الهه‌‌ی آفرودیت آنگاه که به سوگ معشوق کشته‌‌شده‌‌اش آدونیس نشسته است. سرو در تصاویر کیمیاگری نیز اغلب با [مقابله و ایستادگی و زنده‌‌ ماندن در برابر] مرگ ارتباط دارد.(۱)در مکاتبات نقّاش بزرگ هلندی، ون‌‌گوگ، تأملات بسیاری درباره‌‌ی درخت، که از نخستین موضوعات مورد مطالعه و بررسی او بود، یافت می‌‌شود. درخت در نقّاشی‌‌های ون‌‌گوگ رمز زندگی و به‌‌ویژه نماد خوشبختی شد. اما زیبایی سرو به‌‌طور خاص تا پایان عمر ذهنش را به خود مشغول می‌‌داشت. ون‌‌گوگ در نقاشی‌‌هایش، بر کیفیت خاصِ رنگ سبزِ سرو و کمال و خطوط و تناسباتش تأکید دارد. و در نامه به برادرش، در اواخر عمر، سرو را زیبا و باشکوه توصیف می‌‌کند. او که از بیماریِ روانیِ مزمنی رنج می‌‌برد، سه ماه پیش از مرگ، در تابلوی «جاده‌‌ی درخت سرو»، درختی را که سال پیش در تابلوی «شب پرستاره» نقّاشی کرده بود به شکلی مبالغه‌‌آمیزتر تصویر می‌‌کند: درخت سرو، رمز حیات، جاودانگی و نامیرایی، در این دو نقاشی همچون درخت کیهانیِ غول‌‌پیکری که زمین را به آسمان متصل می‌‌کند قد برمی‌‌افرازد. (مونیک دوبوکور، رمزهای زنده‌‌جان، ترجمه‌‌ی جلال ستاری، نشر مرکز، ۱۳۷۶.) چوب درخت سرو، که هنگام سوختن خوشبو است، ماده‌‌ی ساختمانی مناسبی بوده است و از آن در ساختن معابد، کشتی‌‌ها و مجسمه‌‌ها استفاده می‌‌شده است. این چوب در ژاپن در ساختن معابد بودایی و عبادتگاه‌‌های شینتو به کار می‌‌رفته است؛ کشتی نوح عمدتاً از الوارهای چوب سرو ساخته شده بوده، و در سرزمین‌‌هایی کتیبه‌‌ها و فرمان‌‌ها را بر چوب سرو حک می‌‌کرده‌‌اند. صندو…

در دنیا هرساله ۱۰ زبان می‌میرند
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2023-01-28T20:06:46Z
subject: شماره 7
subject: همه‌چیز از همه‌جا
description: فقط یک لحظه فکر کن آخرین نفری هستی که به فارسی صحبت می‌کنی. The post در دنیا هرساله ۱۰ زبان می‌میرند first appeared on دیدار.
encoded: دریافت متن «در دنیا هرساله ۱۰ زبان می‌میرند» فقط یک لحظه فکر کن آخرین نفری هستی که به فارسی صحبت می‌کنی.(۱)در متن اصلی کتاب: «به انگلیسی صحبت می‌کنی». به همین سیاق، جهت درک عمیق‌تر مساله، در ادامه نیز به عوض ضرب‌المثل‌ها و لالایی‌های انگلیسی، از معادل‌های فارسیِ آن استفاده شده است. هیچ آدم دیگری به زبان تو صحبت نمی‌کند. فایده‌ای هم ندارد که زبان فارسی را به بچه‌هایت یاد بدهی، چون در آینده هیچ کسی با آنها به آن زبان صحبت نخواهد کرد. تصور کن شکست و خسرانی را که حس می‌کنی. تمامی مفاهیم ترجمه‌ناپذیر زبان فارسی مثل «آفتابِ لبِ بام»، «خانه‌به‌دوش» یا «آتش زیر خاکستر» – ناپدید می‌شوند. دیگر کسی باز هم «لالا لالا گل پونه» یا «بشنو از نی چون حکایت می‌کند» نخواهد خواند. تمامی آن سرنخ‌های تیزبینانه‌ی تاریخ، فرهنگ و حافظه‌ی جمعی همگی محو می‌شوند. در حدود ۶۰۰۰ زبان زنده در دنیا وجود دارد؛ و حداقل نیمی از آنها در خطر جدى‌اند. در هر بخشی از دنیا، زبان‌ها دارند ناپدید می‌شوند. در حقیقت خطر نابودی زبان‌ها بزرگ‌تر و بیشتر از خطر نابودی پرندگان و پستانداران است. در ۵۰۰ سال گذشته، ۵/۴ درصد زبان‌ها نابود شده‌اند. از بین ۶ هزار زبان زنده، تنها حدود ۳۰۰ تا از آن‌ها هستند که بیش از یک میلیون گویش‌وَر دارند.(۲)گویش‌ور کسی است که به یک زبان سخن می‌گوید. این‌ها زبان‌های سالم و لطمه‌نخورده اند. از بین آن‌ها چينيِ ماندارین، انگلیسی و اسپانیایی از همه بیشتر صحبت می‌شود. اما نیمی از زبان‌های جهان، تعداد گویش‌وران‌شان ۶۰۰۰ نفر یا کمتر از آن است. زنده ماندن آن زبان به همین تعداد اندک وابسته است. زبان‌ها، مثل بسیاری دیگر از شکل‌های بیانی بشری، می‌آیند و می‌روند و برای هزاران مورد از زبان‌ها دقیقا همین اتفاق هم رخ داده است؛ بدون اینکه هیچ ردّی یا نشانه‌ای از وجود خود باقی گذاشته باشند. فقط تعداد انگشت‌شماری زبان مثل باسکی، یونانی، عبری یا لاتین هستند که بیش از ۲۰۰۰ سال عمر کرده‌اند. اما به نظر می‌رسد که سرعت ناپدیدیِ زبان‌ها هر روز بیشتر می‌شود. یونسکو مدعی است که میزان نابودی زبان‌ها حالا به ۱۰ زبان در سال رسیده است. پایگاه اطلاعاتی اتنولوگ (يا قوم‌نگار)(۳)Ethnologue که اطلاعات تمامی زبان‌های موجود دنیا را دارد، مدعی است ۴۱۷ زبان آن قدر گویش‌وران اندکی دارند که می‌توان گفت در مراحل پایانی نابودی اند…

نام واقعی هر چیز (حکایت سلطان محمود و شب‌دزدان)
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2023-03-23T09:10:06Z
subject: شماره 7
subject: ما و دیگران
description: شبی سلطان محمود، در حالی که با لباسی مُبدّل، و نه جامه‌ی پادشاهی، در شهر می‌گشت، به گروهی از دزدان برخورد... The post نام واقعی هر چیز (حکایت سلطان محمود و شب‌دزدان) first appeared on دیدار.
encoded: دریافت متن «نام واقعی هر چیز (حکایت سلطان محمود و شب‌دزدان)» حکایت سلطان محمود و شب‌دزدان(۱)جلال‌الدین محمد مولوی، مثنوی، دفتر ششم، ابیات ۲۸۱۶ تا ۲۹۲۱. آورده‌اند که یک شب سلطان محمود، در حالی که با لباسی مُبدّل، و نه جامه‌ی پادشاهی، در شهر می‌گشت، به گروهی از دزدان برخورد. دزدان به او گفتند: «تو کیستی؟» پاسخ داد که من هم مثل شما هستم و برای دزدی در شهر می‌گردم. دزدها با تردید او را پذیرفتند، اما برای آزمون وی و معرفی خویش، یکی از دزدان گفت: «ای همراهان! بهتر است هر کس هنر و شگردِ خود را بیان کند.» اولی گفت: «هنر من این است که چون سگ پارس کند، من درمی‌‌یابم چه می‌گوید.» دیگر دزدان گفتند: «هنر چندان مهمی نیست.» آن‌گاه دزدی دیگر گفت: «همه‌ی هنر من در تشخیص دیدگانم است. هر که را در تاریکیِ شب ببینم، روز او را بی‌گمان [در هر لباس و هیأت] خواهم شناخت.» دیگری گفت: «من می‌توانم با زور بازوی خویش، نقب‌ها بزنم.» دزد دیگر گفت: «هنر من در حسِّ شامّه‌ام است. خاک‌ها را از بوی‌شان می‌شناسم و می‌فهمم در آن‌ها گنج و دفینه‌ای هست یا نه.» سرِّ «الناسُ معادن»(۲)«مردمان هم‌چون معادن‌اند»؛ حدیثی از رسول اکرم(ص) است. داد دست که رسول(ص) آن را پیِ چه گفته است من زخاکِ تن بدانم کاندر آن چند نقد است و چه دارد او ز کان همچو مجنون بو کنم من خاک را خاکِ لیلی را بیابم بی‌خطا بو کنم، دانم زِ هر پیراهنی کو بُوَد یوسف و گر آهِرمنی و پنجمین دزد گفت: «هنر من در این است که می‌توانم چنان کمند اندازم که بر دیوارها و دژهایی به بلندیِ کوه نیز فائق آیم.» آن‌گاه جمع دزدان رو به سلطان محمود کردند و گفتند: «اکنون تو بگو که هنر و مهارت‌ات چیست؟» گفت: «هنر من در ریش من است؛ هر گاه مجرمان را به دست جلّادان سپارند، اگر من ریشم را از روی رحمت و شفقت بجُنبانم، آن کشتن و تنبیه بازداشته شود.» دزدان چون این سخن را شنیدند جملگی گفتند: «نقطه‌ی اتکاء و قطبِ ما تویی که در روزگار گرفتاری و مصیبت می‌توانی نجات‌مان دهی.» پس همه با هم به راه افتادند در حالی که مسیرشان به سوی قصر سلطان بود. در میانه‌ی راه بودند که سگی پارس کرد. آن دزد که هنرش فهمِ بانگِ سگان بود، گفت: «این سگ می‌گوید که سلطان با شماست.» اما دیگر دزدان به سخنِ او اعتنا نکردند. دزد دیگر خاکی را از پشته‌ای برداشت و بو کرد و گفت: «این خاک از خانه‌ی بیوه‌زنی مستمند …

نگاهی به فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم»
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2023-01-16T22:15:03Z
subject: شماره 7
subject: سینما
description: ترانه دختری نوجوان از خانواده‌ای ساده و پایین‌شهری که برای زندگی و دفاع از کرامت و ارزشِ خویش می‌کوشد. The post نگاهی به فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم» first appeared on دیدار.
encoded: دریافت متن نگاهی به فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم» کارگردان: رسول صدر عاملی سال تولید: ۱۳۸۰ زمان: ۱۰۰ دقیقه ژانر: درام خلاصه فیلم: ترانه، دختری نوجوان، که مادرش از دنیا رفته و پدرش در زندان است، در کنار مادربزرگ پیرش زندگی می‌کند. او در کنار تحصیل، کار می‌کند و بخشی از هزینه‌های زندگی را خودْ تأمین می‌کند. زندگیِ آرام اما دشوارِ ترانه وقتی پیچیده‌تر می‌شود که او با امیر آشنا می‌شود و از او پیشنهاد ازدواج دریافت می‌کند. امیر از خانواده‌ای مرفّه و متموّل است و مادرش با ازدواج او با ترانه مخالف است… . «من ترانه پانزده سال دارم» داستانِ فراز و نشیب‌های زندگیِ ترانه است؛ دختری نوجوان از خانواده‌ای ساده و پایین‌شهری که برای زندگی وَ دفاع از کرامت وُ ارزشِ خویش می‌کوشد. *** کارگردان فیلم، رسول صدر عاملی، سه‌گانه‌ای سینمایی با محوریتِ مشکلات و مسائلِ دخترانِ نوجوان ساخته است: «دختری با کفش‌های کتانی» (۱۳۷۷)؛ روایت دختری به نام «تداعی» که از خانه فرار کرده است. «من ترانه ۱۵ سال دارم» (۱۳۸۰) «دیشب باباتو دیدم آیدا» (۱۳۸۳)؛ ماجرای دختری که متوجه روابط پدرش با زنی غریبه می‌شود.(۱)جهت مطالعه‌ی بیش‌تر درباره‌ی فیلم «من ترانه پانزده‌ سال دارم» و سینمای رسول صدر عاملی از جمله می‌توانید مراجعه کنید به مطلبی خواندنی با عنوان «من ترانه پانزده سال دارم یا چگونه قربانی نباشیم» به آدرس روبه‌رو: (https://pastishow.ir/من-ترانه،-۱۵-سال-دارم/ ) در این سه‌گانه بی‌شک «من ترانه ۱۵ سال دارم»، موفق‌ترین آن‌هاست. نکاتی درباره‌ی فیلم: رسول صدر عاملی، کارگردان، درباره‌ی فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم» می‌گوید: «در این فیلم دختر نوجوانی را تصویر کردم که جامعه سعی دارد به انواع مختلف وی را تحقیر کند و ناتوان جلوه دهد. اما او با درایت و تکیه بر احساسات خود […]، در مقابل مشکلات مقاومت می‌کند؛ صدر عاملی در بخشی از صحبت‌های خود درباره‌ی فیلم می‌گوید: «شخصیت ترانه، خوب است و خوب باقی می‌ماند اما آیا این شخصیتْ مابه‌ازاءِ بیرونی در جامعه دارد؟ من معتقدم [شاید] ترانه در واقعیت وجود ندارد. اگر ما این شخصیت را دوست داریم به دلیل این است که مایل‌ایم وی در دنیای واقعی وجود داشته باشد.» […] [این پرسش که] «آیا ترانه بعد از پایانِ [فیلم] (یعنی در ادامه‌ی مسیر زندگی خود) باز هم می‌تواند مقاومت کند(۲)صدر عاملی در بخشی از صح…

به یاد کاتالونیا
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2023-01-15T22:23:43Z
subject: شماره 7
subject: تابلویی از یک کتاب
description: مردم به انقلاب و به آینده ایمان داشتند و احساس می‌کردند ناگهان به عصر برابری و آزادی راه یافته‌اند. انسان‌ها مثل انسان رفتار می‌کردند، نه پیچ‌ومهره‌ی ماشین سرمایه‌داری. The post به یاد کاتالونیا first appeared on دیدار.
encoded: دریافت متن «به یاد کاتالونیا» […] کسی که مستقیماً از انگلستان می‌آمد، سخت تحت تاثیر چهره‌ی شگفت‌انگیز بارسلونا قرار می‌گرفت… پیشخدمت‌ها و فروشندگانْ راست‌ و مستقیم به طرف مقابل‌شان نگاه می‌کردند و رفتارشان نشان می‌داد او را مساوی با خود می‌دانند. شیوه‌های چاکرانه و رسمی در خطاب و گفتار از بین رفته بود. هیچ کس نمی‌گفت «آقا» یا «جناب» یا حتی شما. همه همدیگر را «رفیق» و «تو» خطاب می‌کردند… خیلی چیزها بود که نمی‌فهمیدم یا از بعضی جهات دوست نداشتم ولی بلافاصله تا این اندازه پی بردم که می‌ارزد انسان در هواداری از چنین وضعی حتی دست به جنگ بزند… همراه با همه‌ی این‌ها بوی شوم جنگ به مشام می‌خورد. از ترس حمله‌ی هوایی، شب‌ها در معابر روشنایی درستی وجود نداشت. مغازه‌ها اغلب فقیر و نیمه‌تهی بودند. گوشت کمیاب و شیر تقریباً نایاب بود… کمبود نان به‌شدت احساس می‌شد. طول صف‌های نان… به چند صد متر می‌رسید. با این حال تا جایی که می‌شد دید، مردم راضی و امیدوار بودند. بیکاری وجود نداشت. هزینه‌ی زندگی فوق‌العاده پایین بود. بینوا و مستمند به‌ندرت پیدا می‌شد و کسی گدایی نمی‌کرد. مهم‌تر از همه این‌که مردم به انقلاب و به آینده ایمان داشتند و احساس می‌کردند ناگهان به عصر برابری و آزادی راه یافته‌اند. انسان‌ها مثل انسان رفتار می‌کردند، نه پیچ‌ومهره‌ی ماشین سرمایه‌داری. … در خیابان‌ها پوسترهایی به چشم می‌خورد که در آن از تن‌فروش‌ها درخواست شده بود دست از روسپیگری بردارند. البته از نظر مردمِ بی‌شرمِ کشورهای انگلیسی‌زبان که به استهزاء و دست‌انداختنِ دیگران عادت‌کرده‌اند، ترحم‌انگیز بود که چه‌طور این اسپانیایی‌های آرمان‌گرا عبارات و واژه‌های مبتذل و پیش‌پاافتاده‌ی انقلابی را به معنای مطلق می‌گیرند. [و باور می‌کنند]. … تا آن زمان نظام چریکی دست‌نخورده حفظ شده بود. نکته‌ی اساسی در این نظام، برابری اجتماعی در میان افسران و سربازان بود. همه از ژنرال تا پایین‌ترین سرباز حقوق‌شان یکسان بود، همان غذا را می‌خوردند، همان لباس را می‌پوشیدند و برپایه‌ی تساوی کامل با هم معاشرت می‌کردند. اگر دلت می‌خواست با دست به پشت ژنرال فرمانده لشکر بزنی و از او یک سیگار بخواهی، مانعی نداشت و هیچ‌کس هم از این کار تعجبی نمی‌کرد. ظاهرا هر نیروی چریکی برپایه‌ی دموکراسی استوار بود و سلسله‌مراتب در آن راه نداشت. البته برای همه ب…

خیره به آسمان
type: item
creator: دبیر سایت
date: 2023-01-15T21:57:14Z
subject: شماره 7
subject: داستان
description: می‌توانم بگویم اگر آس‌و‌پاس شوید، این است دنیایی که انتظارتان را می‌کشد. بعضی روزها دلم می‌خواهد این دنیا را جامع‌تر بشناسم. در حال حاضر، حس می کنم چیزی بیش از لایه‌ی سطحی فقر را ندیده‌ام. The post خیره به آسمان first appeared on دیدار.
encoded: دریافت متن «خیره به آسمان» هفت بُرش از کتاب «آس‌وپاس در پاریس و لندن» نوشته‌ی جورج اورول برش (۱): «…خیلی‌های دیگر هم بودند که زندگی‌هایشان همین‌قدر عجیب‌وغریب‌ بود: موسیو ژوله، اهل رومانی که یک چشمش شیشه‌ای بود اما انکار می‌کرد؛ فوره‌ی سنگ‌تراش اهل لیموزین؛ روکول خسیس (که وقتی من به هتل آمدم، او مرده بود)؛ و لورن پیر لباس‌کهنه‌فروش که امضایش را از روی تکه‌کاغذی که همیشه در جیب داشت کپی می‌کرد. اگر آدم وقت داشت و زندگی‌نامه‌ی بعضی از آن‌ها را می‌نوشت، کار مفرحی می‌شد. این‌که سعی می‌کنم آدم‌های محله‌مان را توصیف کنم صرفاً از سر کنجکاوی یا جالب‌بودن‌شان نیست، بلکه به این دلیل است که آن‌ها بخشی از داستان من هستند. من درباره‌ی فقر می‌نویسم و اولین برخوردم با فقر در این محله بود. این محله، با کثیفی‌ها و زندگی‌های غیرعادی‌اش، پیش از هر چیز یک کلاس درس درباره‌ی فقر بود و بعد هم محیطی که تجربیات خود من در آن شکل می‌گرفت. به این دلیل است که سعی می‌کنم تصویری حدودی از زندگی در آن‌جا بسازم.» * * * برش (۲): مرد ایتالیایی کرایه را داد و شش شب در هتل ماند. در طول این مدت موفق شد از روی کلیدهای هتل یک‌سری یدکی بسازد و شب آخر به ده دوازده تا از اتاق‌های هتل دستبرد زد، از جمله اتاق من. خوشبختانه پول‌های توی جیبم را دیگر پیدا نکرده بود و بنابراین من بی‌پولِ مطلق نشدم. فقط چهل و هفت فرانک برایم باقی ماند. این اتفاق مُهر پایانی بود بر برنامه‌ی من برای گشتن دنبال کار. حالا مجبور بودم با حدود شش فرانک در روز زندگی کنم و این جایی برای فکر کردن به چیز دیگری باقی نمی‌گذاشت. از این‌جا بود که تجربه‌ی من از فقر آغاز شد. […] اولین برخوردهایتان با فقر یکسره عجيب و غريب است. خیلی به فقر فکر کرده‌اید؛ چیزی بوده که همه‌ی زندگی‌تان از آن می‌ترسیده‌اید؛ چیزی که می‌دانستید دیر یا زود سرتان خواهد آمد، و با این حال با آن‌چه فکر می‌کردید زمین تا آسمان متفاوت است. فکر می‌کردید فقر خیلی ساده و بدون پیچیدگی خواهد بود، اما به طرز غریبی پیچیده است. فکر می‌کردید وحشتناک خواهد بود، اما صرفا فلاکت‌بار و ملال‌آور است. […] مثلاً پنهانکاری‌ای را که همراه فقر می‌آید کشف می‌کنید. با یک ضربه ناگهانی تبدیل شده‌اید به فردی با شش فرانک درآمد. در روز. اما البته که شجاعت پذیرش آن را ندارید و باید وانمود کنید زندگی‌تان به رو…